พระอธิการเรียน จนฺทโก หรือที่ชาวบ้านเรียกกันติดปากว่า “หลวงปู่เรียน” เกิดเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2470 (ไม่ได้มีการระบุวันที่เกิดไว้ในบันทึก) และ ท่านได้มรณภาพลงเมื่อ วันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2542 สิริอายุรวม 72 ปี

ในสมัยที่ท่านยังมีชีวิตอยู่หลวงปู่เรียนถือเป็นพระเกจิอาจารย์ชื่อดังที่เป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวบ้านในพื้นที่ ท่านเป็นพระปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ เปี่ยมไปด้วยเมตตาธรรม และมีชาวบ้านให้ความเคารพนับถือเป็นจำนวนมากท่านได้ใช้วิชาความรู้และเมตตานำพาชาวบ้านบำเพ็ญสาธารณประโยชน์มาโดยตลอด

สำหรับผลงานสำคัญของหลวงปู่เรียน ท่านเป็นผู้นำในการบุกเบิกและสร้างศาสนสถานขึ้นในชุมชน โดยเริ่มแรกท่านได้จัดตั้งเป็น “สำนักสงฆ์ม่วงโพรง” เพื่อให้เป็นสถานที่ทำบุญและปฏิบัติธรรมของคนในพื้นที่ ต่อมาด้วยความศรัทธาและความร่วมมือร่วมใจของชาวบ้าน สำนักสงฆ์จึงได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น “วัดม่วงโพรง” และในเวลาต่อมาก็ได้มีการเปลี่ยนชื่อวัดเป็น “วัดบรรยงสุวรรณาราม” เพื่อเป็นการให้เกียรติและอนุโมทนาแก่ผู้ที่มอบถวายที่ดินให้ใช้สร้างวัด

นอกจากงานบุกเบิกและพัฒนาวัด ทั้งการสร้างอุโบสถ ศาลาการเปรียญ และกุฏิสงฆ์แล้ว ในทางพุทธาคม หลวงปู่เรียนยังได้เคยสร้างและปลุกเสกวัตถุมงคลไว้ให้ชาวบ้านและศิษยานุศิษย์ได้บูชาติดตัวเพื่อเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ ทว่าด้วยระยะเวลาที่ผ่านมานาน ในปัจจุบันวัตถุมงคลของท่านแทบจะไม่เหลืออยู่ที่วัดแล้ว และส่วนใหญ่ได้สูญหายไปตามกาลเวลา จนแทบไม่มีหลงเหลือให้พบเห็นอีก

ตลอดช่วงเวลาที่ท่านครองตนในบวรพระพุทธศาสนา หลวงปู่เรียนได้สร้างคุณูปการไว้มากมาย ทั้งการพัฒนาวัดวาอารามให้เจริญรุ่งเรือง และการสั่งสอนอบรมชาวบ้านให้ยึดมั่นในศีลธรรม นำพาความสงบสุขมาสู่ชุมชน แม้ว่าท่านจะมรณภาพไปหลายปีแล้ว แต่คุณงามความดีและบารมีของหลวงปู่เรียนก็ยังคงเป็นที่เล่าขานและอยู่ในความทรงจำของศิษยานุศิษย์เสมอมา

ในปัจจุบันผู้ที่รู้และจำเรื่องราวประวัติความเป็นมาของหลวงปู่เรียนได้อย่างถูกต้องนั้นหลงเหลืออยู่เพียงไม่กี่คนแล้วซึ่งหลักๆ ได้แก่ เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน และพี่สาวของหลวงปู่เรียน ทำให้รายละเอียดหรือข้อมูลบางช่วงบางตอนอาจมีตกหล่นและขาดหายไปบ้างตามกาลเวลา